Był starym człowiekiem, który samotnie wyruszał na połów łodzią na Gulf Stream...
... i mijał już 84 dzień gdy nie złowił nic.
Przez pierwsze 40 dni, był z nim chłopiec.
Lecz gdy przez 40 dni nic nie złowili, jego rodzice powiedzieli mu...
... że starzec stał się ostatecznie i całkowicie "salao"...
... co jest gorszą formą słowa "pechowiec"...
... i chłopiec przeszedł zgodnie z ich sugestią na inną łódź...
... na której złowiono 3 piękne ryby w pierwszym tygodniu.
Stary człowiek uczył chłopca rybołóstwa i chłopiec kochał go.
Stary człowiek był siwy i pomarszczony, kark miał pobrużdżony...
... a jego dłonie miały głębokie blizny od ciągnięcia ciężkich sieci.
Lecz żadne z tych blizn nie były świeże.
Były tak stare, jak erozja bezrybiej pustyni.
Wszystko w nim było stare, za wyjątkiem oczu.
Miały taki sam kolor, jak morze, były pogodne i niepokonane.
Chłopca smuciło, gdy widział Starego powracającego codziennie pustą łodzią.
Schodził zawsze i pomagał mu dźwigać liny, oszczep i harpun...
... i żagiel owinięty wkoło masztu.
Żagiel połatano płótnem z worków od mąki; był pognieciony
i wyglądał jak sztandar totalnej klęski.
Nikt nie okradłby starego...
... ale lepiej zabierać żagiel i liny do domu...
... rosa nie zrobiłaby im dobrze.
Był przekonany że miejscowi nie kradną...
... jednak sądził, że oszczep i harpun...
... stanowiłyby niepotrzebną pokusę gdyby zostawiać je w łodzi.
Przybili już rybacy, którym się powiodło i wyciągali swoje marliny na brzeg...
... wlekli je, rozciągnięte na całą długość, do pomieszczenia...
... gdzie czekały na łódź - chłodnię która zabierała je do sklepu w Hawanie.
"Dasz się zaprosić na piwo na tarasie?" -zapytał chłopiec.
"Czemu nie?" odrzekł stary. "Wśród rybaków."
Dwa piwa, Martin. Proszę.
Usiedli na tarasie i wielu rybaków drwiło ze starego.
Lecz on się nie złościł.
Nie pamiętał już, kiedy osiągnął ową pokorę...
... lecz wiedział, że ją osiągnął...
... wiedział też, że nie jest ona hańbiąca i nie oznacza prawdziwej utraty godności.
Niektórzy starsi rybacy patrzyli nań i byli smutni...
... lecz nie okazywali tego. Rozprawiali o prądach...
... i głębinach, przez które ciągnęli swoje liny...
... o dobrej pogodzie i o tym, co widzieli.
- Santiago. - Tak?
Mogę jutro przynieść ci trochę sardynek?
Och, nie. Nie.
Graj w piłkę. Ja jeszcze mogę wypływać, i zarzucać sieci.
Wiem, skąd wziąć 4 sztuki świeżej przynęty.
Wciąż mam jeszcze swoją, dzisiejszą.
Pozwól, przyniosę ci cztery świeże.
- Jedną. - Dwie.
Dwie.
- Nie ukradłeś ich, prawda? - Mogłem, ale te akurat kupiłem.
Dzięki.
Skoro nie mogę z tobą łowić, chciałbym ci pomóc w jakiś inny sposób.
Kupiłeś mi piwo.
Jesteś już mężczyzną.
Poszli razem wzdłuż drogi.
Stary postawił maszt w swojej chacie.
W chacie było łóżko, stół, krzesła...
... i miejsce do gotowania na węglu drzewnym.
Na brunatnej ścianie wisiał kolorowy obrazek - Przenajświętszego Serca Jezusowego...
... i drugi, Matki Boskiej z Cobry.
To były pamiątki po jego żonie.
miał kiedyś kolorowaną fotografię swej żony na ścianie.
Lecz zdjął ją, bo patrząc na nią czuł się tak strasznie samotny.
Teraz leżała na półce, w kącie, pod czystą koszulą.
Jutro będzie 85 dzień.
Osiemdziesiąt pięć to szęśliwa liczbą!
Jak by ci się podobało, gdybym przypłynął z jedną z tych ważących ponad tysiąc funtów rybą?
Masz dość siły na naprawdę wielką rybę?
Myślę, że tak.
Znam wiele sztuczek.
Santiago, mógłbym znów z tobą popłynąć.
Zarobiliśmy wystarczająco dużo pieniędzy.
Nie, nie. Pływasz na szczęśliwej łodzi. Zostań z nimi.
Pamiętasz, jak kiedyś długo pływaliśmy niczego nie złowiwszy?
Potem codziennie łapaliśmy jakąś wielką przez trzy tygodnie.
Pamiętam.
Wiem, że nie odszedłeś bo straciłeś wiarę we mnie.
Mój tato kazał mi odejść. Jestem chłopcem i muszę go słuchać.
Jasne, jasne. To zupełnie normalne.
On nie miał zbyt dużo wiary.
- Ale my mamy, czyż nie? - Tak.
Gdybyś był mój, wypłynąłbym znowu z tobą.
Ale jesteś synem swojego ojca i matki i jesteś na szczęśliwej łodzi.
Co masz do jedzenia?
Mam garnek brunatnego ryżu i trochę ryby Chcesz trochę?
Nie. Zjem w domu.
- Mogę zebrać zarzucone sieci? - Pewnie.
Mam wczorajszą gazetę.
Poczytam o bejsbolu.
Nie było żadnych zarzuconych sieci. Chłopiec pamiętał, kiedy je sprzedali.
Ale powtarzał tę fikcję dzień w dzień.
Nie było też garnka z ryżem ani ryby i chłopiec o tym wiedział.
Nie wiedział, czy wczorajsza gazeta również nie była fikcją.
Stary wyciągał ją spod łóżka.
Dbaj o siebie, Stary.
Siedź w słońcu. Pamiętaj, mamy wrzesień.
To miesiąc Wielkiej Ryby.
Rybakiem w maju może być każdy.
Wrócę, jak będę miał sardynki.
Opowiesz mi o bejsbolu.
- Hej, Manolin, chodź tu. - Gra do pierwszej bazy.
Hej, ej. Chodź.
- Manolin. - Poproszę obiad dla dwóch osób. Na wynos.
Nie jadasz już w domu?
- Ile masz pieniędzy? - 60 centów.
Dalej pech, hę?
Wiesz, może to nie kwestia pecha. Może jest za stary.
Nie jest za stary. Zobaczysz.
- Mówię "może". - Nawet nie "może".
W porządku.
Mam nadzieję, że gdy się zestarzeję będę miał chłopaka, który będzie dla mnie łowił.
Gdy chłopiec wrócił, stary spał w fotelu...
... a słońce chyliło się ku zachodowi.
Jego ramiona były wciąż silne, chociaż bardzo stare.
Również kark miał nadal mocny.
Zmarszczki nie były tak wyraźne gdy stary spał.
Jednak jego głowa była stara.
I gdy miał zamknięte oczy, nie było życia w jego twarzy.
Obudź się, Stary.
Stary otworzył oczy, i przez dłuższą chwilę...
... powracał z długiej, długiej drogi.
Potem uśmiechnął się.
Co przyniosłeś?
- Będziemy mieć kolację. - Nie jestem szczególnie głodny.
Chodź i jedz. Nie możesz łowić i nie jeść.
Muszę.
Nie będziesz wypływał bez posiłku dopóki żyję.
No, więc żyj długo i uważaj na siebie.
kto...? Kto ci to dał?
Martin. Na tarasie.
Cóż...
...naturalnie muszę mu podziękować.
Już mu podziękowałem. Ty nie musisz tego robić.
Zjedli; na stole nie było światła i zrobiło się ciemno.
Stary opowiadał chłopcu o bejsbolu, jak zawsze.
O wielkim DiMaggio...
... i o innych członkach drużyny.
Opowiedz mi o wielkim John'ie J. McGraw.
Miał w zwyczaju przychodzić czasami na taras...
...również dawnymi czasy.
Miał fioła na punkcie koni, jak sądzę, równie dużego,jak na punkcie bejsbolu.
Nawet nosił listę koni ciągle w kieszeni.
i często podawał ich imiona przez telefon.
Był świetnym szefem. Mój ojciec uważa, że najlepszym.
To dlatego, że przychodził tutaj najczęściej.
Jeśli Durocher w dalszym ciągu będzie przychodził...
...twój ojciec będzie jego uważał za najlepszego szefa.
Kto naprawdę jest najlepszym szefem?
Myślę, że wszyscy są jednakowi.
czasami chciałbym zabrać wielkiego DiMaggio na połów.
Mówią, że jego ojciec był rybakiem.
Może był równie biedny jak my, i rozumielibyśmy się dobrze.
Musisz się położyć, jeśli chcesz być rano świeży i krzepki.
Zaniosę te rzeczy z powrotem na taras.
- Dobranoc. Zobaczymy się rano. - Jesteś moim budzikiem.
Wiek jest moim budzikiem.
- Śpij dobrze, Stary. - Dzięki.
Dobranoc.
Chłopiec poszedł, a Stary myślał: "czemu starzy ludzie tak wcześnie się budzą?
czy po to, by przedłużyć sobie dzień?"
Potem Stary zwinął spodnie żeby zrobić poduszkę...
... wkładając do węzełka gazety.
Zawinął się w koc i usnął na papierach...
... którym zakryte były sprężyny w łózku .
Zapadł w sen bardzo szybko...
... śniłamu się Afryka, i czasy, gdy był chłopcem.
Śnił o złotych i białych plażach, tak białych, że raniły oczy.
I o wysokich szczytach brunatnych gór.
Był na tym wybrzeżu co noc, i w swoich snach...
... słyszał ryk fal, i widział kołyszące się na nich tubylcze łodzie.
Czuł zapach smoły i pakuł z pokładu, gdy spał...
... i czuł ten zapach Afryki, który bryza przynosi rankiem.
Zazwyczaj, gdy poczuł lądową bryzę, budził się...
... i ubierał, by iść i obudzić chlopca.
Lecz tej nocy woń lądowej bryzy przyszła bardzo wcześnie...
... wiedział w swym śnie, że jest zbyt wcześnie i śnił nadal.
Widział białe szczyty wyspy wynurzające się z morza...
... i śnił o odległych portach i redach Wysp Kanaryjskich.
Nie śnił już o burzach ani o kobietach...
... ani też o wielkich przygodach czy wielkich rybach...
... ani o walkach, ani o pokazach siły ani nawet o swej żonie.
Śnił już tylko o miejscach...
... i o lwach na plaży.
Igrały jak kociaki, i Stary kochał je, tak, jak kochał chłopca.
Nigdy nie śnił mu się chłopiec.
O świcie Stary obudził się jak zwykle...
... spojrzał przez drzwi na umierający księżyc, rozwinął spodnie i ubrał je.
Potem wyszedł obudzić chłopca. Trząsł się z zimna...
... lecz wiedział, że będzie trząść się również w upale dopóki nie zacznie wiosłować.
Drzwi domku, w którym chłopiec mieszkał, były otwarte...
... uchylił je i wszedł cicho na bosaka.
Chłopiec spał na kozetce w swym pokoju i Stary mógł widzieć go wyraźnie.
Delikatnie złapał go za stopę i trzymał, póki chłopiec się nie obudził...
... obrócił się i spojrzał na niego.
Chłopiec był śpiący, i Stary rzekł, "Przepraszam."
"Tak trzeba", odpowiedział chłopiec.
Zeszli drogą razem, a droga tonęła w mroku...
... bosi mężczyźni szli, dźwigając maszty do swych łodzi.
Jak ci się spało?
Świetnie, Manolin. Czuję się dziś wybornie.
Ja także.
Idę po sardynki. Będę niedługo.
Weź jeszcze jeden kubek. Mamy tu kredyt.
Stary powoli pił swoją kawę.
Musiała mu starczyć na cały dzień, i wiedział, że powinien ją wypić.
Już od dawna jedzenie go nie interesowało, i nigdy nie zabierał drugiego śniadania.
Zawsze miał butelkę wody na dziobie łodzi...
... i to było wszystko, czego potrzebował w ciągu dnia.
Powodzenia, Stary.
Powodzenia.
Inne łodzie wypływały w morze...
... i Stary słyszał plusk zanurzających się wioseł.
W ciemności czuł jak wstaje poranek.
Słyszał drżące dźwięki - latające ryby wyskakiwały z wody...
... a gwizd ich twardych płetw brzmiał tak, jakby odlatywały w ciemność.
Kochał latające ryby, to one były jego najważniejszymi przyjaciólkami w oceanie.
Żal mu było ptaków, szczególnie małych, delikatnych, ciemnych rybitw...
... zawsze latających i szukających lecz prawie nigdy nic nie znajdujących.
Myślał: "Ptaki mają cięższe życie niż my...
... za wyjątkiem złodziejaszków i tych silnych, ciężkich.
Czemu ptaki stworzono tak delikatnymi i doskonałymi, podczas gdy ocean bywa tak okrutny?
Słodki i bardzo piękny, lecz potrafi być tak okrutny..."
Słońce wynurzało się z morza i Stary widział inne łodzie...
... spuszczane na wodę i odbijające od brzegu, zmagające się z prądem.
Zawsze myślał o morzu "la mar"...
... tym hiszpańskim słowem nazywają je ludzie, którzy je kochają.
Niekiedy ci, którzy kochają wyrażają się o nim źle...
... lecz mówią o nim zawsze tak, jakby było kobietą.
Niektórzy młodsi rybacy mówią o nim jak o zawodniku, albo miejscu, lub o wrogu...
... ale Stary zawsze myslał o nim jak o kobiecie...
... i jak o kimś, kto daje lub odmawia przychylności.
"Jak kobieta, podlega wpływom księżyca" - zwykł mawiać.
Zanim się rozedniło, założył przynęty i płynął z prądem.
Pierwsza przynęta sięgała na 40 sążni, druga na 75...
... a trzecia i czwarta zanurzone były głęboko w niebieskiej wodzie na 100 i 125 sążni.
Słońce było coraz jaśniejsze, oślepiający blask kładł się na wodzie, i w miarę, jak się wzmagał...
... gładkie morze odbijało je prosto w oczy Starego raniąc je boleśnie...
... więc płynął, starając się weń nie patrzeć.
Patrzył w dół, na liny biegnące głęboko w otchłań wody.
Każda z przynęt wisiała do góry nogami przebita hakiem...
... ciasno i solidnie przymocowana.
Cała widoczna część haka...
... jego krzywizna i ostrze, były pokryte sardynkami...
... każda z nich przebita przez oboje oczu - tworzyły girlandę osłaniającą stalowe ramię.
Ryba nie mogła wyczuć ani zobaczyć żadnej części haka, który przecież...
... nie pachniał słodko ani nie smakował dobrze.
"Starannie je przymocowałem," - pomyślał.
"Chyba, że znów nie będę miał szczęścia.
Lecz kto to wie? może własnie dziś.
Każdego dnia wszystko zaczyna się od nowa.
Dobrze jest być szczęściarzem, ale ja stawiam na dokładność.
Wtedy, gdy szczęście przychodzi, jesteś przygotowany."
Słońce wzniosło się już o dwie godziny...
... i nie raniło tak oczu, gdy spoglądał na wschód.
W chwilę później zobaczył fregatę.
Ślizgała się na skrzydłach burząc powierzchnię wody i znów krążyła.
Już nie szuka. Już coś znalazła.
Będziesz piękną przynętą.
Nie pamiętał, od kiedy mówił głośno do siebie w samotności.
Dawnymi czasy śpiewał w nocy, gdy był sam...
... trwając na wachcie w swej łódce.
Chyba zaczął rozmawiać ze sobą, gdy osamotniał, gdy chłopiec go opuścił...
... ale nie pamiętał.
Uważano za zaletę, nie mówić bez potrzeby na morzu...
... Stary również tak uważał i niegdyś trzymał się tych zasad.
Lecz teraz często wypowiadał na głos swoje myśli...
... od kiedy nie było nikogo, kogo mogłoby to drażnić.
"Ci, którzy mnie usłyszą," pomyślał, "będą myśleć, że zwariowałem.
Ale na razie nie zwariowałem i mam to gdzieś.
Bogaci mają radia, które mówią do nich w ich łodziach, mówią o bejsballu. "
Tak. Tak.
Wtem poczuł coś mocnego i niewarygodnie ciężkiego.
To mógł być tylko ciężar ryby...
... pozwolił linie ześlizgiwać się w dół, w dół, w dół...
... rozwijając pierwszy z dwóch rezerwowych zwojów.
To niespotykane, musi być olbrzymi w tym miesiącu.
Zjedz je, Rybo. Zjedz je.
Proszę, zjedz je.
Są takie świeżutkie...
...a ty trwasz w głębinie w tej zimnej wodzie, w ciemności.
No, chodź tu.
Teraz twój ruch.
Zjesz je. Tylko poczuj sardynki.
To chyba tuńczyk...
...zimny, silny i cudowny.
Chodź tu, Rybo. Zjedz je.
Nie wstydź się, Rybo.
Bierze.
Boże, spraw, by wzięła.
Nie może odpłynać.
Bóg jeden wie, że nie może. Musi zrobić następny ruch.
Pewnie już była kiedyś na haku, i pamięta to trochę.
Zawróciła. Będzie brała.
Co za ryba!
Ma to tuż przy paszczy...
...i odpływa z nią.
W miarę jak szła głębiej, przesuwając się delikatnie pomiędzy palcami Starego...
... czuł wciąż potężny ciężar ryby...
... czuł nacisk na swym kciuku a palce miał prawie bez czucia.
Wzięła.
Niech teraz zje.
Zjedz ładnie, no, Rybo.
No dalej, zjedzże.
Pożryj aż po nasadę haka który wejdzie w twe serce i zabije cię...
...wyjdź wtedy pięknie i łatwo i niech wbiję w ciebie swój harpun.
Jesteś gotowa?
Wystarczyło ci już tej uczty?
Ryba ustępowała - Stary poczuł, że nabiła się na hak.
Teraz powinna puścić się naprzód wraz z liną albo skoczyć albo zejść w głębinę...
... ale nie działo się nic.
Ryba tylko wolno odpływała...
... i Stary nie mógł jej przyciągnąć nawet o cal.
Lina była mocna stworzona dla ciężkiej ryby...
... ciągnął, aż naprężyła się tak, ze odpryskiwały z niej paciorki wody .
Potem łodź poruszyła się...
... powoli, na północny wschód.
Stary odchylił się w przeciwną stronę.
Ryba poruszała się jednostajnie, i razem podróżowali przez spokojną toń.
Pozostałe przynęty wciąz były w wodzie, lecz teraz były na nic.
To go zabije.
Nie będzie wiecznie ciągnął.
Lecz cztery godziny później ryba wciąż zmierzała w otwarte morze...
... holując łódź, zaś Stary wciąż mocno ją trzymał.
"Coż to za ryba, która tak ciągnie!" pomyślał.
"Paszczę musi mieć wciąż zaciśniętą mocno na lince.
Chciałbym ją choć raz zobaczyć by poznać przeciwnika. "
Jak okiem sięgnąć, nie było lądu. "Żadna różnica," pomyślał.
"Znajdę drogę kierując się blaskiem świateł Hawany. "
Złapałem ją w południe, a wciąż jej jeszcze nie widziałem.
Czemu nie ma tu chłopca...
Jestem ciągnięty przez rybę, jestem słupkiem holowniczym.
"Co zrobię, gdy ona zechce zejść głebiej - nie mam pojęcia.
Jeśli będzie chciała zanurkować, co wtedy - nie wiem.
Coś zrobię. Jest masa rzeczy, które można zrobić.
Mógłbym naprężyć linę, " myślał, "lecz wtedy może ją przerwać.
Jedynie mogę ją trzymać i popuścić, gdy będzie potrzeba.
Bogu dzięki, że płynie i nie zanurza się. "
Zrobiło się zimno po zachodzie słońca...
... i zimny pot oblał grzbiet, ramiona i nogi Starego.
"Nie wynurzy się po zachodzie," pomyślał.
"Może wyjdzie, gdy wzejdzie księżyc.
Jeśli nie, może wynurzy sie ze wschodem słońca.
Chciałbym ją zobaczyć.
Chciałbym ją zobaczyć choć raz by wiedzieć, z kim walczę. "
Dwa morświny opłynęły łódkę, słyszał ich oddechy i poświstywania.
Rozróżniał hałas czyniony przez samca...
... od powiewu westchnień samicy.
"Są dobre," pomyślał.
"Bawią się, figlują i kochają się wzajemnie.
Są naszymi braćmi, jak latające ryby. "
Wtedy zaczęło mu być żal wielkiej ryby którą złowił.
"Jest cudowna i przedziwna," myślał.
"Kto wie, ile ma lat."
Nigdy nie spotkałem tak osobliwej ryby...
...ani nic, co by zachowywało się tak dziwnie.
Może jest zbyt mądra, by skakać.
Zniszczyłaby mnie takim skokiem.
Albo jednym szybkim ruchem.
Możliwe, że była złapana już wiele razy...
...i dobrze wie, jak walczyć.
Wzięła przynętę jak mężczyzna.
Porusza się jak mężczyzna.
Walczy bez śladu paniki.
Ciekaw jestem, czy ma jakiś plan czy jest równie zdesperowana jak ja.
Chciałbym, żeby chłopiec był tutaj.
Ryba nie zmieniła kursu anikierunku przez całą noc...
... na ile stary mógł to określić z położenia gwiazd.
Czuł siłę w jej ruchach i w jednostajności obranego przez nią kursu...
... i myślał, "gdy pomimo moich sztuczek...
... będzie musiała dokonać wyboru...
... i wybierze pozostanie w głębinie...
... poza wszystkimi podstępami, pułapkami i zasadzkami.
Moim wyborem będzie zejść tam i znaleźć ją ponad wszystkimi ludźmi...
Ponad ludźmi całego świata.
Teraz jesteśmy połączeni z sobą i zostaniemy do południa.
I nikt nam nie pomoże prócz nas samych."
"Tracę 200 sążni dobrej liny i haki, i wędki, " myślał.
"To można odrobić.
Lecz kto odda mi tę rybę jeśli teraz złapię jakieś inne i te ją odgryzą?
Nie wiem, co za ryba złapała teraz przynętę.
Może to był marlin albo morświn lub rekin Nie wyczułem jej.
Musiałem się szybko jej pozbyć. "
"Ciekawe, po co robi te zwody," pomyślał.
"Linka musiała się ześlignąć po wielkim garbie na jej grzbiecie.
Napewno jej grzbiet nie czuje się tak paskudnie, jak mój...
... ale nie może wiecznie ciągnąć tej łodzi...
... niezależnie od jej siły. "
"Spraw, Boże, by wyskoczyła.
Może gdybym napiął trochę bardziej linkę zaboli ją, i wtedy wyskoczy.
Niech wyskoczy, napełni wtedy powietrzem te woreczki leżące wzdłuż kręgosłupa...
... i nie będzie mogła zejść głębiej za Boga. "
Rybo, kocham cię i bardzo cię szanuję...
...lecz zabiję cię nim ten dzień się skończy.
Mały ptaszek nadleciał do łodzi z północy.
To była gajówka i leciała bardzo nisko nad wodą.
Stary widział że jest bardzo zmęczona.
Hej...
...jesteś jeszcze młody?
Czy to twoja pierwsza podróż?
Czemu tak się zmęczyłeś?
Dokąd w ogóle lecą ptaki?
"Jastrzębie," pomyślał, "lecą przez morze na ich spotkanie."
Lecz nic z tego nie powiedział ptakowi, który i tak go nie rozumiał...
... i który dowie się o jastrzębiach już niedługo.
W porządku, ptaszku.
Odpocznij minutkę.
Lecz potem musisz lecieć i łapać swoją szansę - jak musi każdy człowiek...
...i każda ryba i każdy ptak.
Wciągnąłbym żagiel na maszt i ugościł cię wraz z bryzą, która właśnie się zrywa...
...ale rozumiesz, jestem tu z przyjacielem.
Coś go zraniło.
Czujesz to, Rybo.
Tak jak - Bóg to widzi - ja.
"Jak mogłem pozwolić, by ryba zraniła mnie jednym pociągnięciem?" pomyślał.
"Chyba głupieję.
Muszę bardziej uważać, co robię.
I muszę zjeść tuńczyka bo opuszczą mnie siły.
Chciałbym, żeby chłopiec był tu i odkroił tuńczyka, i chciałbym mieć trochę soli.
Nie sądzę, żeby udało mi się zjeść go w całosci. "
Co to za ręka?
No, dalej. Drętwiej sobie, jeśli chcesz.
Zamień się w szpon. To ci nie pomoże.
Muszę zjeść tuńczyka...
...nie stracę sił.
Nie obwiniaj ręki. To nie wina ręki.
Jesteś już długo ze swoją rybą.
Jak się czujesz, ręko?
Czy może za wcześnie by to wiedzieć?
Pewnie otworzy się wraz ze słońcem.
Jeśli będę musiał,sam ją otworzę.
Ile by to nie kosztowało.
"Pomóż, Boże, niech skurcz minie," pomyślał.
"Bo nie wiem , co ryba zamierza zrobić.
Wygląda, że jest spokojna i realizuje plan, ale jaki jest jej plan?
A jaki mój?
Swój muszę dostosować do jej planu, gdyż ona jest wielka.
Jeśli wyskoczy, " pomyślał, "będę mógł ją zabić."
Ręka. No, dalej, ręko! Wynurza się! Ręko!
Jest dłuższa niż moja łódź.
Och, co za wielka ryba.
Dzięki Bogu, że nie są tak inteligentne jak ci, którzy je zabijają.
Za to są szlachetniejsze...
...i sprytniejsze.
Ciekaw jestem, czemu wyskoczyła.
Możnaby pomyśleć, że po to by pokazać, jaka jest wielka.
Złe wieści dla ciebie, Rybo.
Robiło się późno, a łódź wciąż płynęła wolno i jednostajnie.
Stary człowiek cierpiał...
... choć nie dopuszczał myśli o cierpieniu.
Nie jestem pobożny...
...ale odmówię 10 Ojcze Nasz i 10 Zdrowaś, jeśli złapię tę rybę.
Pójdę też na pielgrzymkę do Dziewicy z Cobry.
Oto moja obietnica.
"Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się Imię Twoje."
Odmawiał swą modlitwę mechanicznie.
Chwilami był tak zmęczony, że nie pamiętał słów.
Wtedy zaczynał mówić szybciej, i słowa przychodziły automatycznie.
" łatwiej odmawiać niż , " pomyślał.
Stary poczuł się bardzo zmęczony i widział, że zbliża się noc...
... więc starał się myśleć o czymś innym.
Myślał o wielkiej lidze.
Jak dla niego, to byli Gran Ligas.
I wiedział,że Jankesi z Nowego Jorku grali z Tygrysami z Detroit.
"To już drugi dzień, jak nie znam bieżących wyników, " pomyślał.
Potem, dla dodanie sobie otuchy...
... przypomniał sobie czasy w tawernie w Casablance...
... gdy siłował się na rękę z Czarnym z Cienfuegos...
... który był najsilniejszym facetem w porcie.
Nie był starym człowiekiem, był w kwiecie wieku.
On i Czarny zmagali się dzień i noc...
... ich łokcie oparte na kredowej linii na stole.
Robiono zakłady, a szala zwycięstwa przechylała się to w jedną, to w drugą stronę...
... sędziowie zmieniali się co cztery godziny...
... po to, by móc trochę się przespać.
Poili Czarnego rumem.
Nagle, po wypiciu rumu, Czarny zaczął zyskiwać przewagę.
Lecz Stary podniósł swe ramię i znów wyrównał szanse.
Był już pewien, że Czarny, świetny gość i największy siłacz...
... zostanie zwyciężony.
O brzasku, gdy obstawiający zaproponowali ogłoszenie remisu...
... gdyż musieli iść do pracy do doków...
... Stary zebrał wszystkie swoje siły.
Wiedział, że zachwiał wiarą Czarnego...
... i teraz zakończył pojedynek zanim ktokolwiek poszedł do roboty.
Jeszcze przez długi czas, wszyscy nazywali go "mistrzem".
Jak się masz, Rybo?
Bo ja świetnie.
Moja lewa dłoń wydobrzała.
Ciągnij łódź, Rybo.
Tuż przed zmrokiem, gdy mijali wielką kolonię wodorostów...
... kołyszących się ciężko na wodzie jakby ocean...
... uprawiał z kimś miłość pod żółtym kocem...
... na mniejszą linkę złapał się delfin...
... Stary przyciągnął go do burty.
Jaką wspaniałą rybą jest delfin...
...ugotowany...
...i jaką nędzną rybą - surowy.
"Będzie lepiej, gdy uspokoję teraz rybę i nie będę jej niepokoił do zachodu.
Zachód słońca to trudny moment dla wszystkich ryb. "
Było ciemniej; zmrok zapadał bardzo szybko we wrześniu.
Pojawiały się pierwsze gwiazdy.
Nie znał nazw konstelacji, lecz widział je...
... i wiedział, że są jego odległymi przyjaciółmi.
"Ryba również jest mym przyjacielem," myślał.
Nigdy jeszcze nie widziałem i nie słyszałam o takiej rybie.
Lecz muszę ją zabić.
Na szczęście nie muszę zabijać gwiazd.
Jak by to było, gdyby codziennie, człowiek próbował zabić księżyc.
Księżyc ucieka.
Lecz co by było gdyby, dzień w dzień, próbował zabić słońce.
Jesteśmy szczęściarzami.
"Już pół dnia, i noc, i teraz kolejny dzień, a ty nie spałeś.
Jeśli nie będziesz spał, pomiesza ci się w głowie.
Odpocznij, stary człowieku.
Niech ryba robi swoje.
aż nadejdzie czas...
... twej kolejnej podróży. "
Pochylił się, opasawszy liną grzbiet...
... przenosząc swój ciężar na lewą rękę i zasnął.
Nie śnił o lwach, lecz o wielkiej kolonii morświnów...
... rozciągającej się na 8 czy 10 mil; była pora ich tarła.
Wyskakiwały wysoko w powietrze...
... i wracały w ten sam otwór który zrobiły w wodzie, wyskakując.
Potem śnił, że jest w wiosce, w swoim łóżku.
Wiał północny wiatr, a jemu było strasznie zimno.
Jego ramię spało, ponieważ głowa spoczywała na nim jak na poduszce.
Potem przyśniła mu się długa, złota plaża...
... i zobaczył pierwszego lwa.
Czekał, aż pojawią się pozostałe i był szczęśliwy.
Później śnił o wielorybach mijających jego wybrzeże.
I także o ich godach, ich wzajemnej przyjaźni, i o ich zabawach.
Księżyc wzeszedł już dawno, a on wciąż spał.
Ryba ciągnęła jednostajnie, łodź wpłynęła w tunel z chmur.
Zbudziło go szarpnięcie, które poczuł na kciuku, a linka jakby płonęła w jego rękach.
Na to czekaliśmy.
Bierzmy się za to.
zapłacisz za tę linę. Zapłacisz za to.
"Pokażę mu, co potrafi człowiek i ile może wycierpieć, " pomyślał.
Tysiące razy to udowadniał
Teraz udowodni to znów.
Każdy raz jest pierwszy...
... i nidy nie myślał o przeszłości gdy to robił.
"Gdyby chłopiec był tutaj, mógłby zmoczyć zwój linki," myślał.
"O tak, gdyby chłopiec był tutaj, gdyby tu był... "
"Wyskoczyła i napełniła skrzela powietrzem.
Teraz już nie może zejść niżej.
Zaraz zacznie krążyć, wtedy muszę się za nią zabrać."
No, nie wyglądasz źle...
...jak na coś bezwartościowego.
Teraz zrobiłem już, co mogłem.
Niebawem zacznie krążyć.
Zaczyna się walka.
Słońce wschodziło po raz trzeci od kiedy wypłynął w morze.
Ryba powoli krążyła, a Stary był mokry od potu...
... i czuł zmęczenie głęboko w kościach.
Nie mogę teraz przegrać...
...i spieprzyć takiej ryby jak ta.
Teraz, kiedy tak pięknie wyszła, pozwól mi, Boże, wytrzymać.
Odmówię 100 Ojcze Nasz i 100 Zdrowaś.
Lecz nie mogę ich zmówić teraz.
Uważaj je za zmówione...
...a ja zmówię je później.
W ciągu godziny zaczęły mu latać jej plamki przed oczyma.
Dwa razy zrobiło mu się słabo i mało się zemdlał...
... i martwił się tym.
Wtem zobaczył czarny cień...
... który tak długo przepływał wzdłuż łodzi że nie mógł uwierzyć w jego rozmiary.
Niemożliwe, że jest tak wielki.
Lecz był aż tak wielki.
Znów zrobiło mu się słabo.
"Ruszyłem go," pomyślał.
"Może tym razem go pokonam."
Ciągnijcie, ręce.
Nogi, trzymajcie.
"Muszę trzymać go krótko," myślał Stary.
Następnym razem go wyciągnę.
Spróbował raz jeszcze.
I poczuł się bliski omdlenia gdy obrócił rybę.
"Spróbuję znowu," przyrzekł sobie Stary, widząc dobrze tylko w przebłyskach.
Rybo, tak czy inaczej - umrzesz. Czy mnie też chcesz zabić?
Zebrał cały swój ból, to, co zostało z jego siły i z dawno obumarłej dumy...
... i przeciwstawił to wszystko agonii Ryby.
"Muszę trzymać ją blisko, blisko," pomyślał.
"Nie głową, tylko sercem. "
Oto zabiłem Rybę która była moim bratem.
Teraz muszę odwalić czarną robotę.
Bierz się do pracy, Stary.
Stary nie potrzebował kompasu by wiedzieć, gdzie jest południowy zachód.
Musiał tylko wyczuć pasat dla nakreślenia kierunku żeglugi.
Widział rybę.
Musiał tylko patrzeć na ręce i mieć rufę za plecami...
... by wiedzieć, że wydarzyło się to naprawdę i nie było snem.
"Ręka goi się szybko," myślał.
"Krew ją obmyła. Słona woda wyleczyła.
Ciemna woda zatoki jest najlepszym lekarzem na świecie. "
Potem zaczęło mącić się mu w głowie, i pytał sam siebie:
"Czy to ona mnie holuje, czy ja holuję ją?"
Żeglowali razem, przywiązani jeden do drugiego.
I Stary pomyślał, "Obym ją doholował, niech będzie mi dane.
Jestem lepszy tylko dzięki oszustwom, ona miała czyste intencje. "
Żeglowali w spokoju.
Stary zamoczył ręce w wodzie i próbował odzyskać jasność myślenia.
Patrzył na rybę nieprzerwanie by upewnić się, że jest to prawdą.
To było godzinę przedtem zanim pierwszy rekin zaatakował.
To był wielki rekin mako...
... zbudowany tak, by być najszybszym z szybkich ryb w morzu.
Teraz przyspieszył poczuwszy świeższy trop...
... a jego błękitna płetwa grzbietowa cięła wodę.
Gdy Stary zobaczył, że się zbliża, wiedział, że ten nie zna strachu...
... i zrobi dokładnie to, co zechce.
To było zbyt piękne, by mogło być prawdziwe.
Mogło równie dobrze być snem.
Mako.
Moja ryba znów krwawi, i zaraz zlecą się następne.
To było zbyt piękne, by mogło być prawdziwe.
Stary nie patrzył więcej na rybę...
... od kiedy została okaleczona.
Pierwszą ranę ryby odczuwał tak, jakby ktoś zranił jego.
"Lecz zabiłem rekina, który ją zaatakował," pomyślał.
"To największy dentuso jakiego kiedykolwiek widziałem.
Jest po prostu zbyt dobry. "
Wiedział, że rekin każdym gwałtownym uderzeniem...
... wyszarpuje kawał mięsa...
... i że ryba zostawia teraz krwawy trop dla innych rekinów...
... widoczna jak autostrada przez morze.
Znał na pamięć schemat tego, co się będzie działo...
... gdy wyczują główną strugę krwi...
... lecz nic nie można było zrobić.
"Tak, to jest to," pomyślał.
"Mógłbym przywiązać nóż do końca jednego z wioseł. "
"Mogłem wziąć ostrzałkę do noża,"
"Mogłeś wziąć wiele rzeczy, ale, nie zrobiłeś tego. Szkoda czasu na myślenie...
... o tym, czego nie masz. Myśl, co można zrobić z tym, co masz. "
"Dobre rady," myślał. "Jestem tym zmęczony."
Wciąż jestem starym człowiekiem, ale nie będę nieuzbrojony.
Chodźcie tu, galanos!
Dalej, chodźcie, galanos!
Zbliżcie się. Dalej.
Wypłynąłem za daleko, Rybo.
To niedobrze i dla ciebie, i dla mnie.
Przepraszam, Rybo.
Wciąż została z niego jeszcze prawie połowa.
Może będę miał szczęście i doholuję to wszystko, co zostalo.
Należy mi się trochę szczęścia.
Nie.
Nie, pogwałciłeś swe szczęście wypływając tak daleko.
Nie bądź głupcem.
Czuwaj i steruj.
Wciąż jeszcze możesz mieć trochę szczęścia.
Chciałbym kupić trochę...
...gdyby gdzieś je sprzedawali.
Za cóż bym je kupił?
Za zgubiony harpun? Zniszczony nóż?
Dwie bezużyteczne ręce?
Mógłbyś.
Spróbuj je kupić za 84 dni...
...na morzu.
Także prawie ci je sprzedano.
Muszę przestać wymyślać te nonsensy.
Szczęście ma wiele twarzy.
Któż je rozpozna?
Chciałbym już widzieć światła Hawany.
Chciałbym zbyt wiele rzeczy.
Ale tego właśnie chcę teraz.
Zobaczył odbity blask świateł miasta około 10 w nocy.
Był zupełnie sztywny i obolały...
... i wszsytkie rany i każda napięta część jego ciała bolała.
Nie mógł już mówić do ryby, bo ryba była już zupełną ruiną.
Potem coś przyszło mu do głowy.
Półrybo.
Rybo, którą jesteś.
Przepraszam, że wypuściłem się zbyt daleko.
Zniszczyłem nas oboje.
Lecz zabiliśmy wiele rekinów, ty i ja...
...a pokiereszowaliśmy jeszcze więcej.
Ile zabiłaś w życiu, Stara Rybo?
Tego miecza nie masz dla ozdoby.
"Co zrobisz teraz, gdy przyjdą w nocy?" pomyślał.
Co zrobię, gdy przyjdą w nocy?
Będę z nimi walczył.
Będę z nimi walczył na śmierć i życie.
"Oh, mam nadzieję że nie będę musiał znów walczyć" pomyślał.
"Mam ogromną nadzieję, że nie będę musiał znów walczyć. "
Lecz walczył znowu, i tym razem wiedział, że walka nie ma sensu.
Chodźcie.
Chodźcie!
Chodźcie.
Chodźcie, galanos!
Chodźcie, galanos! Chodźcie.
Chodźcie, galanos! Chodźcie!
Wiedział, że jest pokonany, ostatecznie i nieodwołalnie.
Przykro mi, Rybo.
Czuł, że dostał się w środkowy prąd...
... i widział światła osad na plaży wzdłuż wybrzeża.
Wiedział już, gdzie jest, i nic nie przynosił do domu.
"W każdym razie wiatr mi sprzyja," myślał.
Po czym dodał, "Czasami."
"Wielkie morzę z naszymi przyjaciółmi i naszymi wrogami i...łóżko.
Łóżko jest mym przyjacielem, tylko ono.
Łóżko będzie wspaniałe. "
To łatwe, gdy jesteś pokonany.
Co cię pokonało?
Nic. Po prostu wypłynąłem zbyt daleko.
Człowiek nie jest stworzony do klęski.
Człowieka można zniszczyć, ale nie pokonać.
Przystań była cicha.
Wpłynął w przesmyk pomiędzy skałami.
Nie było nikogo, kto mógłby mu pomóc.
Złożył maszt, i zwinął żagiel...
... zarzucił masz na ramię, i zaczął się wspinać.
Wtedy uświadomił sobie ogrom swego zmęczenia.
Musiał przysiąść pięć razy zanim dotarł do chaty.
Rankiem wiatr był silny...
... i łodzie nie wypływały w morze.
Chłopiec spał do późna, później przyszedł do chatki Starego...
... jak czynił to każdego ranka zanim Stary wypływał.
Stary pogrążony był we śnie, i chłopiec widział, jak oddycha.
Potem zobaczył ręce Starego, i zaczął płakać.
Wyszedł, by przynieść trochę kawy, i wciąż płakał, idąc drogą.
Wielu rybaków zebrało się na brzegu, oglądając to, co na nim leżało.
Jeden stał w wodzie, spodnie miał podwinięte, mierzył szkielet...
... próbując zdjąć głowę i miecz.
Chłopiec nie zszedł.
Był tam przedtem.
Martin.
Bańkę kawy z mnóstwem mleka i cukru.
Co za ryba.
Nigdy nie było tu takiej.
Były dwie piękne ryby które wczoraj złowiłeś.
Pal licho moje ryby.
Będzie chciał coś mocniejszego?
Nie.Wrócę, gdyby jednak chciał.
Powiedz mu, jak bardzo mi przykro.
Dzięki.
Mam kawę.
Pokonały mnie, Manolin. Naprawdę mnie pokonały.
Ryba nie mogła cię pokonać.
Bardzo cierpisz?
Teraz będziemy już wypływać wspólnie.
Nie, nie.
Skończyło się moje szczęście.
Czort ze szczęściem. Szczeście przyjdzie wraz ze mną.
- Co na to twój ojciec? - Mam w nosie jego zdanie.
Powinniśmy...
Powiniśmy mieć ostrą lancę i trzymać ją przez cały czas na pokładzie.
Musi być bardzo ostra...
...i nie hartowana, bo złamie się tak, jak mój nóż.
Załatwię inny nóż.
Ile dni będzie tak wiało?
Och, może trzy. Może więcej.
Mam wszystko pod kontrolą.
Musisz wyleczyć ręce, Stary.
Będą w porządku za kilka dni.
Wiem, jak o nie dbać.
Dziś w nocy wplułem coś dziwnego.
Miałem wrażenie, jakby coś pękło w moich piersiach.
To też musisz wyleczyć.
Wypij swą kawę. Przyniosę ci coś do jedzenia.
I... I przynieś mi gazety za ten czas, gdy mnie nie było.
Przyniosę.
Tego popołudnia grupa turystów z Hawany zatrzymała się w kawiarni.
Jedna z turystek spojrzał w dół, i pomiędzy pustymi puszkami po piwie...
... a zdechłą barracudą, ujrzała potężny kręgosłup wielkiej ryby...
... który teraz był tylko śmieciem czekającym na przypływ.
"Co to?" spytała kelnera.
"Tiburón," odpowiedział kelner. "Rekin."
Próbował wytłumaczyć, co stało się z marlinem.
"Nie wiedziałam, że rekiny mają takie ładne, pięknie uformowane ogony, " powiedziała kobieta.
"Ani ja," dorzucił jej towarzysz.
U szczytu drogi, w swojej chacie, stary człowiek znowu spał.
Wciąż spał na brzuchu a chłopiek siedział przy nim, pilnując go.
Staremu śniły się lwy.